Gearchiveerd onder: Algemeen
Het was een deel van de campagneslogan die ik gebruikte voor de gemeenteraadsverkiezingen.
Sommige mensen reageerden wat laconiek op dat ‘doorzakken’, maar het is wel ‘typisch Kris’. Ik geloof in de combinatie van hard werken én genieten. Het is ook de kern van waar ik probeer voor te staan: een gezonde economie met veel kansen voor werkgelegenheid, met veel aandacht voor de kwaliteit van het leven ( gezondheidszorg, verenigingsleven, alles wat ons deugd doet in het leven). En iedereen doet mee: meetrekken wie vooruit wil, een duwtje geven wie het nodig heeft.
Deze ochtend ging het alvast over dat ‘genieten’ toen we vergaderden met onze voortreffelijke diensthoofden toerisme, economie en de cultuurbeleidscoordinator. Nick, Mathieu en Gino zijn gedreven en bekwame ‘civil servants’. Ze geven het toerismebeleid van de stad mee vorm. Samen met Westtoer bespraken we hoe we met Roeselare mee kunnen stappen in Geert Bourgeois’ project ‘Tafelen in Vlaanderen’. Onze Bourgondische mentaliteit willen we voluit uitspelen.
In de vooravond vertrek ik naar de algemene vergadering van de MIROM. Mijn collega-schepen Frans Dochy combineert veel ervaring met scherp doorzicht, en blijft in alle omstandigheden steeds rustig. Ik heb er bewondering voor. De uiteenzetting door de directeur en zijn team is zeer interessant, maar ik krijg het even moeilijk… Vanavond toch wat proberen bij te slapen !
‘s Avonds is er het grote debat georganiseerd door vele vrienden van de Jong Ekononomische Kamer. Ik bedank Stefan en Hans die de ‘Typisch Kris’-wagens strategisch positioneerden, en begeleid mee onze CD&V-burgemeesters uit de provincie die een fotoshoot geregeld hebben met provinciaal campagneleider Peter Daschot. Stefaan De Clerck is er ook: ik ben destijds begonnen als junior-jurist toen hij nog minister van Justitie was en ooit mocht ik als zijn medewerker zijn campagne mee organiseren. Nu voeren we samen campagne: gaan voor die 6de zetel !
Het debat zelf is op zich goed onderbouwd en voorbereid, maar 7 mensen rond de tafel zorgen niet altijd voor vuurwerk.
Yves Leterme doet het goed met gevatte tussenkomsten. Van Johan Vandelanotte leer ik dat we palmolie voorop moeten stellen, en eertijds studiegenoot Vincent Vanquickenborne heeft het lastig, geconfronteerd met de objectieve harde cijfers die uitwijzen dat er statistisch gezien geen verlaging van de belastingsdruk plaatsvond onder 8 jaar paars.
De receptie achteraf is een fijn weerzien met veel bekenden: ongelofelijk hoe de JEK-troepen 990 mensen wisten te mobiliseren: maar met mensen als Jan, Louis en Hans verwondert mij dat weinig.
Louis Ide van NVA voert campagne aan de ingang. Ik ken Louis al van in onze schooltijd, we zongen samen nog in hetzelfde koor, en vandaag zijn we samen supporter van essevee. Ik hoop en denk dat hij een sterk resultaat zal halen op de Senaatslijst (4de plaats).
Het voornemen voor een langere nacht wordt al snel een utopie: het is al bijna twee uur als ik huiswaarts vertrek, en we zijn geenszins bij de laatste !
