In de politiek wordt veel bepaald door het beeld dat mensen van je hebben. Sommigen noemen je de grijze boekhouder of de notaris, anderen denken aan je als wielerliefhebber of geitenverzorger. Maar net zoals in het leven op straat, zijn ook typetjes in de politiek vaak niet meer dan een karikatuur. Ze geven vaak een indruk van iemand, maar tonen niet altijd alles.
Als het vandaag in Vlaanderen en Roeselare goed gaat, komt dat omdat zoveel Vlaamse en Roeselaarse mensen daar dagdagelijks, elk op hun vierkante meter, voor gaan: in hun job, in de vereniging, in het vrijwilligerswerk, in het bestuur van de stad of met hun gezin. En vaak doen ze veel van die activiteiten tegelijkertijd.
Die veelzijdigheid merk ik ook bij Kris Declercq. Ik koos Kris drie jaar geleden als mijn rechterhand in Brussel, en weet ondertussen hoe ‘typisch’ hij is. Een harde werker die vecht voor zijn dossiers en voor Roeselare. Nu eens met sterke argumenten uit boeken, dan weer met een knipoog de zaken relativerend. Kris combineert gezond verstand met een grote volksheid: handen uit de mouwen, maar voetjes op de grond.
Daarom geloof ik in Kris: ik ken hem als de verstandige en kritische medewerker, maar ook als de goedlachse, bescheiden levensgenieter. Kris is jong, gedreven en op en top Roeselare. Ik sta 100 % achter hem. Geef hem met Uw stem de kans, en hij zal ze met volle overtuiging benutten. Want ook dat is … typisch Kris.
