Kris Declercq – 3de opvolger Kamerlijst CD&V/N-VA – West-Vlaanderen

Het werd een wel zeer korte nacht.
Om 9 uur bel ik nog even om te zien hoe het zit met onze T-shirts voor de gezinsdag van CD&V, vandaag in Bellewaerde.
Nathalie Muylle (2de plaats Kamer) en Tine Lepoutre (12de opvolger Senaat) zijn er uiteraard ook bij, samen met heel wat enthousiaste mensen van onze Roeselaarse afdeling. Dat doet deugd.
We ontmoeten heel wat medekandidaten en luisteren naar de toespraken van Jo Vandeurzen en Yves Leterme. En Pol Vandendriessche doet dat niet slecht als presentator van dienst !
Na meer dan 15 jaar waag ik samen met Nathalie, Bart en Ria de Boomerang nog eens: hopelijk gaat het dezelfde stijgende lijn met de verkiezingen straks !

Ik ben wat later op de babyborrel van Peter en Nele. Veel bekend en tof volk in het ‘Muzenestje’, de onvolprezen rustige locatie van Roger Tanghe. We ronden af op het verrassingsfeest dat de medewerkers van De Spil organiseerden voor hun afscheidnemend directeur Filip. Het is al na twaalven als we terug thuis zijn, maar op de websites lezen we dat het debat Leterme-Verhofstadt door Yves op punten werd gewonnen. Mooi zo !

Zondag, Pinksteren. Weinig vurige tongen, maar een drukke agenda vandaag.
Eerst nog even langs bij de hoeve van collega-schepen Frans Dochy waar we plak-en zetploeg opnieuw verzameld is. De lijm is op ! Gelukkig komt de inspiratie snel – het is Pinksteren voor iets- en kan iedereen vlot aan het werk.

Ik vertrek naar het home Ter Berken. Ik ken het rusthuis ook via mijn broer Bart als verpleger, maar vandaag is het de ontvangstruimte voor de bezoekers uit het Duitse Trulben. Enkele Roeselaarse families hebben – onder impuls van onder meer ereschepen Francis Werbrouck- al sinds jaar en dag goede banden en komen regelmatig bij elkaar op bezoek. Trulben is een klein maar mooi stadje – zo leert toch de website en hoor ik van onze bezoekers – van zo’n 1700 inwoners, dat dit jaar zijn 700-jarig bestaan viert ! Collega-schepenen José Debels doet zijn woordje in perfect Duits, collega Henk Kindt en ikzelf slagen in een goede Jean Marie-Pfaff-imitatie. We spreken meteen af om in juni op bezoek te gaan bij de festiviteiten in Trulben.

Op de middag eten we op het Polenplein iets met Ann-Pascale, Koen, Filip, Nicky, Jeroen en Jane. Vrienden van het eerste uur met wie we samen de laatste campagne ‘to do’s’- overlopen.

Daarna gaat het richting ‘Dag van het Park’, voor de onthulling van het boomkunstwerk van kunstenaar Robin Uzeel. Het werk is prachtig en een verrijking voor het Noordhof in de Noordstraat.

Om 17 u wordt voor de pers het winnende werk bekendgemaakt dat het Klein Seminarie zal sieren. Daarna geven de leerlingen van het Klein Seminarie een fantastisch spektakel ten beste: een waar orgelpunt voor de vieringen van 200 jaar college. Eigentijds, spitant, soms wel eens gedurfd, maar op en top kwaliteit ! Enthousiast feliciteer ik de directieleden en de uitvoerders graag op de receptie in de feestzaal in het college.

Rond 21.30 u een groet in mijn stamkroeg, en dan gaat het richting Kortrijk, waar we op de Sinksenfeesten plezier maken en heel wat bekenden ontmoeten. We stellen ons campagnematig wat bescheidener op (mensen wachten ’s avonds laat niet op een ploeg kandidaten), maar er gaan toch heel wat kaartjes in diverse handen.

Het is al laat als Brecht , de bob van dienst, ons Roeselare binnenrijdt.

Vandaag begint mijn enthousiaste vriendenploeg aan het uitzetten van enkele ‘Typisch Kris’-borden. We hebben gewacht tot de laatste twee weken. De sfeer is goed en er wordt snel gewerkt: zij zijn stukken handiger dan ik zelf. Bedankt Ellen, Jeroen, Bart, Filip, Frédéric, Bart, Evelyn, Jane, Niek, Wim, Nicky, Stijn, Steve !

’s Middags houd ik de toespraak bij de prijsuitreiking in het museum Blomme. De prijs voor het winnende werk gaat zelfs naar … een Roeselarenaar !
Ik heb enkele boeiende gesprekken met de andere kunstenaars die er aanwezig zijn.
Een kunstzinnige invulling van een overigens rustige zaterdagavond.

Na een afspraak op de rechtbank in Gent, vertrek ik op de middag naar Brussel voor een gesprek over… Brussel.
Samen met enkele coryfeeën uit CD&V discussiëren we over het statuut en de bezorgdheden voor Brussel, en overleggen we andermaal onze partijstandpunten over Brussel in het kader van de staatshervorming.

Daarna sporen we terug naar Roeselare. Ik overleg er nog met Leen en Mathieu over de afwerking van ons ruimtelijk structuurplan Roeselare en de economische impact daarvan.
Samen met de directeur van de Stedelijke Academie voor Schone Kunsten bezoek ik reeds de tentoonstelling in het kader van de tweejaarlijkse uitreiking van de Grote Prijs Schilderkunst Alfons Blomme.
Ik woon vlak boven het Blomme-museum, dus de inspiratie zal ’s avonds kunnen opstijgen door de appartementsmuren…

Vandaag is een belangrijke dag met veel praktische dossiers, bureelwerk en telefoons.
Ik schrijf mijn deel van de adviezen voor de ministerraad die op vrijdag doorgaat: alle medewerkers krijgen die opdracht om onze minister-president ter dege te kunnen stofferen van standpunten, invalshoeken of technische opmerkingen.

We bereiden ook de avond voor, waar de Raad van Bestuur van het cultureel centrum De Spil zich zal buigen over een nieuwe directeur. Filip Strobbe bouwde De Spil samen met voorzitter Roger Colman de voorbije 10 jaar uit tot een regionaal cultureel baken met klasse.
Hij gaat nu echter aan de slag bij ‘Brugge Plus’. Het is een jammer afscheid, want Filip en ikzelf konden het goed met elkaar vinden. Maar we houden zeker contact, want ook in Roeselare kunnen we ‘extern’ advies goed gebruiken…

De nieuwe directeur wordt Dirk Cornelis. Het eerste gesprek is aangenaam en we maken enkele praktische afspraken voor de volgende week.

Woensdag is de ‘Brusselse’ dag op het kabinet.

Sinds het begin van ‘Leterme I’, ben ik er als adjunct-kabinetschef bevoegd voor de dossiers die betrekking hebben op het binnenlands beleid, de staatshervorming en uiteraard ook de opvolging van regionale dossiers.
We hebben er veel werk, maar de sfeer en de ‘drive’ zijn goed. In de ochtend een aantal belangrijke overlegmomenten, en op de middag bespreek ik samen met Jasper Delannoy de vorderingen in zijn studieopdracht. Jasper is een schrandere jonge kerel, student bestuurswetenschappen te Gent, en ook afkomstig uit Roeselare. Een goede 8 weken werkt Jasper in het kader van zijn stage op het kabinet, in onze cel. Zijn eerste resultaten zijn alvast veelbelovend !

In de vooravond bezoek ik de jury die zopas haar ‘verdict’ velde over het nieuwe kunstwerk dat aan de gevel van het Klein Seminarie komt in het kader van de 200 jaar-college vieringen.
De jury koos voor een modern en inhoudelijk concept van kunstenares Marie-Jo Lafontaine. Het zal een echte verrijking zijn voor onze binnenstad en iedereen is enthousiast!

Nadien bespreken we de internationale week die we met de stad organiseren in september, en de avond wordt besloten met een interessante gedachtenwisseling in onze werkgroep ‘adviescommissie kunstenbeleid’. Er staat veel op stapel, en we hebben het soms moeilijk om al onze ideeën te kunnen stroomlijnen !

De ochtend start met de bijeenkomst van het centrummanagement. Dat is het orgaan waar zowel de handelaars van de centrumstraten, vertegenwoordigers van handelsorganisaties als ondersteunende sponsors bijeenkomen. We spreken er over diverse thema’s: de toegankelijkheid van onze handelszaken, de evaluatie van ons studiebezoek aan Sint-Niklaas, de vernieuwing van de centrumstraten en de eindejaarsvoorbereidingen in een nieuw jasje, …
Met medewerkers als Werner, Mathieu, Veronique, Didier en Pieter verloopt dit opperbest !

Op de middag spring ik nog even binnen op de provinciale trefdag van de West-Vlaamse CD&V-senioren. Wouter Beke is er (met wie we samen destijds de inhoudelijke wijziging van CVP naar CD&V voorbereidden in ons ‘vernieuwingsteam’), en er volgt een zeer goede uiteenzetting van de speerpunten voor het seniorenbeleid door André Vanhoutte. Zo hoort het: generaties verbonden met elkaar, want wij delen vaak dezelfde zorgen !

In de avond is er de vergadering van de culturele sectorale deelraden en de Roeselaarse cultuurkoepel. Het is de bedoeling om nieuwe verkiezingen te organiseren, maar door drukke bezigheden van vele leden wordt afgesproken om dit op een nieuw moment verder op te volgen. Roeselares cultuur leeft, maar over de concrete vorm van onze structuren en vooral de manier waarop we inspraak kunnen garanderen voor iedereen – de overheid moet juist ondersteunend, en zeker niet betuttelend optreden – moeten we de volgende weken zeker nog van gedachten wisselen.

Maandag is steeds schepencollegedag én zogenaamde ‘zitdag’.
Ik noem dat laatste liever ‘spreekuur’: ik doe het op maandag, vrijdag en zaterdagochtend ook op afspraak, zodat mensen niet speciaal verlof moeten nemen om langs te komen.
Het zijn vaak zeer gevarieerde vragen, waarbij we steeds proberen door te verwijzen naar de betreffende dienst in het stadhuis. Leerrijk, maar intensief, en vaak moeten sommige vragen een hele procedure doorlopen: we proberen dat zo goed mogelijk uit te leggen…

Het schepencollege start steeds om 14 u op maandag, maar vaak komen we nog tijd te kort om alles te bespreken. Met de nieuwe gedreven ploeg van burgemeester Luc Martens zijn er heel wat vergaderingen en extra schepencolleges in de week ! Vandaag is het niet anders: we zijn nog niet helemaal klaar als we al verwacht worden voor een bezoek aan de Roeselaarse Klokkengilde.
We beklimmen de Sint-Michielskerk tot helemaal boven, krijgen deskundige uitleg van de beiaardier en de klokkenluiders en genieten van het uitzicht over Roeselare. Een traditie die we moeten blijven koesteren !

’s Avonds is er gemeenteraad. Er staan heel wat technische punten op de agenda en rond 22.00 u wordt al afgerond.
Thuis planten we ons opnieuw achter dit scherm. De webmaster vraagt mij om kortere stukjes te maken voor de weblog: omdat ik altijd luister naar wat Stefaan en van het voortreffelijke Pixular mij vertellen: bij deze !

Een primeur voor de ‘Typisch Kris’-website, maar ook een primeur voor mijzelf. Dagboeken lezen van iemand anders doe ik graag, maar er zelf een bijhouden is al onmiddellijk een ander paar mouwen !

Meteen is de eindspurt van de campagne ingezet: nog drie weken voor 10 juni.
Ik doe mee vanop de 3de opvolgersplaats: niet meteen een verkiesbare plaats, maar wel als ondersteuning van de uitstekende West-Vlaamse CD&V-lijst en als uiting van mijn engagement. We zijn in form, zien het zitten en hopen ook op die manier veel mensen te overtuigen om die noodzakelijke stem voor CD&V uit te brengen over enkele weken !

Campagne voeren met een voltijdse job is nochtans -zoals voor iedereen – niet gemakkelijk. Gelukkig mag ik rekenen – start de vioolmuziek – op een echte toffe groep vrienden, vriendinnen en familieleden die mij ondersteunen. Want – en dat is ook typisch Kris – ik kan niets alleen. Of liever: niemand kan iets alleen doen. ‘Samen werkt’ is meer dan een slogan.

Sinds januari ben ik schepen in Roeselare: de jongste van de groep en ik probeer me voor 150 % in te zetten om daar dagelijks vorm aan te geven. Samen met een creatieve, bekwame en enthousiaste ploeg ambtenaren op het stadhuis de zaken in beweging zetten. En daar komt nogal wat bij kijken.

Dit weekend was niet anders, en ook zondagen vormen daar geen uitzondering op ! Gisterenochtend de Stadsharmonie ontvangen naar aanleiding van hun laureaatschap al eind december 2006, maar – net zoals het Gildemuziek van onze stad- haalden ze een voortreffelijk resultaat in de provinciale selectiewedstrijden van de voorbije weken. Ik ben als schepen van cultuur trots op de kwaliteit van onze Roeselaarse harmonieën en een ontvangst op het stadhuis is daarbij een klein, maar zeer gemeend gebaar.

Over de middag door de striemende regen naar de babyborrel van de kleine Henri Sergeant in Lauwe. Langs de weg vallen de verkiezingsborden van mijn medekandidaten al op. Ikzelf concentreer alles zowat op de laatste twee weken. De borden zijn al geplakt (bedankt Pieter-Jan, Hans, Bart, Freek, Jane, Filip en Jeroen !) en volgend weekend wordt de grote ‘neder-zetting’. Maar ook onze Roeselaarse afdeling plaatste al de mooie borden met onze Roeselaarse kandidaten: Nathalie Muylle (2de plaats Kamer) en Tine Lepoutre (12de opvolger Senaat). We staan er samen op, als teken dat samen ook echt werkt. Bart Wenes en zijn team (Wilfried, Luc, Colin, Roland, Geert, Paul, Chris, Gilbert, …) hebben het zwaar labeur geleverd, want die grote 4 m2-houten borden zijn niet zomaar geplaatst !

In de latere namiddag ga ik naar een concert van ‘The Art Factory’ in De Spil. Ik ben onder de indruk van het talent van onze Roeselaarse en uit de regio komende muzikanten en zangers. ‘The Art Factory’ is een eigentijds soort muziekschool die echt kwaliteit brengt. Ik wip nadien nog even binnen bij de ‘performers’ en heb enkele fijne babbels. Patsy en Jean-Pierre hebben er echt iets grandioos van gemaakt.

De avond wordt afgesloten bij AP, Parel uit Kortijk, die samen met Pieter-Jan de campagne ondersteunt en ‘Typisch Kris’ wat bij de les houdt. Mijn lijn (of ‘streep’) heeft wellicht weinig baat bij de drie borden spaghetti, maar het is een goede start voor een praktische afspraken-avond.

‘t Is alweer na middernacht als ik thuis geraak. De werkweek wenkt !

Kris Declercq is geen typetje. Maar vaak zeggen vrienden over me: ‘Typisch Kris!’ Wat is er dan zo typisch ?

Ik ben natuurlijk een gewone Roeselarenaar (° 1972), opgegroeid op de Godelieveparochie. Overgrootvader was Roeselares eerste stationschef. Mijn vader Jacques Declercq geeft les aan het VMS (en vroeger ook de Burgerschool), en moeder ‘juffrouw’ Lieve Vandenberghe is zorgcoördinatrice in de lagere school te Beveren. Broer Bart werkt als verpleegkundige in het Rusthuis Ter Berken. Samen met mijn lieve zus Els zijn we een gewone, maar gelukkige en enthousiaste familie.

Ik liep 12 jaar school in het College, was er KSA- , Colliemando- en Jeugdraadlid en richtte er het scholierenparlement op. Daarna mocht ik in Kortrijk en Leuven rechten studeren, met een verlengstukje in Zuid-Afrika.

Vandaag ben ik Schepen in Roeselare en werk ik deeltijds als adjunct-kabinetschef van Yves Leterme. Dagelijks zet ik mij in voor dossiers die het voor Roeselare en (West)Vlaanderen beter kunnen maken. ‘s Avonds en in het weekend ben ik actief in heel wat verenigingen. In de vakantie trek ik er graag op uit met de rugzak.

Ik hou van doordenken: nadenken over hoe we het beter kunnen maken voor iedereen. Maar ook van doorduwen: want met erover praten alleen geraken we niet vooruit. En ook van doorzakken: geef mij maar de gezonde ambiance van de kroeg of het feest, want ik ben graag tussen de mensen. Die combinatie van dossier en plezier is niet altijd voor de hand liggend in de politiek. Maar ik hou ze hoog in het vaandel. Dat is typisch Kris!